Hallo allemaal, hier is mijn blog naar aanleiding van het derde college van Marcel.
We hadden het eerst over de paradox of choice. Voor het college begon had je een filmpje moeten bekijken, van Barry Schwartz. Na de eerste lachbui over zijn kledingkeuze, raakte je al snel geïntegreerd door zijn verhaal. Hij had een manier van vertellen, die mij erg aansprak. In deze blog wil ik het voornamelijk over het eerste deel van zijn verhaal hebben.
Barry Schwartz heeft het boek 'Paradox of Choice' geschreven, waarin hij enkele vraagstukken heeft beschreven. Hij begon met het officiële dogma van de westerse samenleving. Om het welvaartspeil van de mensen op het hoogste niveau te krijgen, moet je ze zoveel mogelijk individuele vrijheid geven. Maar het mooie is, hoe vrijer je mensen laat, hoe verwarrender het wordt. Mensen zijn niet goed in keuzes maken, als er teveel mogelijkheden zijn.
Vrijheid is een belangrijk onderdeel van de mensheid. Vrijheid maakt het mogelijk om te handelen naar je eigen inzicht, zodat je dus een hoger welvaartspeil kan bereiken, zonder dat iemand zich daar mee gaat bemoeien. Zoals al eerder aangegeven, halen mensen vrijheid uit keuzes. Als je zelf mag kiezen, kan je veel vrijer denken. Daarom ben ik ook zo dol op multiple choice vragen, omdat je dan uit meerdere antwoorden kan kiezen, en je dan (als het een A en B vraag is) 50% kans hebt dat het goed is. Maar als er meerdere mogelijkheden zijn (A, B, C en D), dan raak je al snel in de war.
Barry Schwartz gebruikt als voorbeeld zijn supermarkt. Zijn supermarkt heeft 175 verschillende soorten salade dressings. Maar voor het geval er tussen die 175 soorten niks voor jou tussen zit, kan je kiezen uit 10 verschillende extra-virgin olijfolie en 12 verschillende balsamico's om je eigen dressing te maken. Keuze genoeg!
Het mooie is ook dat hij het heeft over communicatie. Vroeger, volgens Schwartz, huurde je een telefoon, je kocht het niet. En je bracht het natuurlijk netjes terug als je het niet meer nodig had. Kijk dan nu eens even naar het nu. Tegenwoordig heeft elk (bijna) elk huishouden wel een telefoon. Maar ook heeft (bijna) elk lid van dat huishouden een mobiele telefoon. En dat vind ik nou verontrustend. Want, waar heeft een 6 jarig kind een telefoon voor nodig? Ik heb dat eens aan een jongetje gevraagd, uit een vorige stageklas. Die had namelijk voor zijn 6de verjaardag een telefoon gekregen. Natuurlijk had hij die mee naar school genomen om aan zijn vriendjes te laten zien, een beetje indruk maken. Op een gegeven moment kwam hij naar mij toe om hem te laten zien. Ik vroeg hem, waar hij een telefoon voor nodig had. Hij keek me aan alsof ik 4 ogen had. Hé juf, zei hij, voor de spelletjes! Niet eens om mee te bellen, of te smsen, nee, voor de spelletjes. Nou, ben ik gek of niet? (geef daar maar geen antwoord op).
Maar om terug te komen op het verhaal van Schwartz, tegenwoordig kan je uit verschillende telefoons kiezen. Maar niet iedereen vind deze ontwikkeling positief. Mijn moeder bijvoorbeeld, moet absoluut niks weten van een telefoon met een touchscreen. Die wil gewoon een toestel met knopjes, want met een touchscreen kan ze niks. Ze heeft mijn telefoon uitgeprobeerd (een samsung galaxy plus), maar daar werd ze al na 30 seconden knettergek van de hele tijd je beeldscherm aanraken. Maar goed, mams mag binnenkort een nieuwe telefoon uitzoeken, dus waren we gaan "oriënteren". Je moet natuurlijk weten welk mobieltje je wilt hebben. Dan ga je naar de winkels. In Almere Stad heb je de Hi, Belcompany, Vodafone, T-Mobile, KPN, Mediamarkt en ga zo maar door. We begonnen bij T-Mobile. Van de, ik denk 100 mobiele telefoons daar, was er maar 1 zoals mijn moeder hem wilde hebben. Dus verder kijken. Maar in elke winkel waar we kwamen, waren er veel nieuwe telefoons, maar 1 of 2 zoals mijn moeder hem wilde hebben. Dus mijn moeder heeft geen idee wat voor telefoon ze nu wil hebben. Mijn moeder is eigenlijk die mevrouw op het eerste plaatje in het filmpje: "Do you have a phone that doesn't do too much?" En het antwoord op die vraag is: Nee. Het is gewoon niet meer mogelijk om een telefoon te kopen die niet te veel doet. Dus jammer mams, je zult toch echt mee moeten gaan met de ontwikkeling.
Overal moet je keuzes maken. Dat is gewoon onderdeel van je leven, van het moment dat je opstaat en het moment dat je weer gaat slapen. Maar hoe meer keuzes je krijgt, hoe verwarrender, drukker het is.
Wat vinden jullie? Zijn jullie het eens met wat Barry Schwartz zegt? Hoe ervaren jullie het maken van keuzes in je leven? Laat een berichtje achter als je er wat over wilt zeggen!
Angela
Geen opmerkingen:
Een reactie posten